മാര്ക്കറ്റ് വിജനമാണ്..സമയം
രാത്രി എട്ടു മണിയായതെയുള്ളൂ..ഒട്ടുമിക്ക കടകളും നേരത്തെ അടച്ചു..ശേഷിക്കുന്നവര്
കൈ രണ്ടും ഉരച്ച് ചൂടാക്കി കൈ പിണച്ച് കെട്ടി
ഇരിക്കുകയാണ്..എന്താണെന്നറിയില്ല..രണ്ടു ദിവസമായിട്ട് ഇവിടെ നല്ല തണുപ്പാണ്..
കുറച്ച് നേരം കൂടി കസേരയില് ചുരുണ്ട് കൂടിയിരുന്നു
വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി.സമയം എട്ടര..ഇനി ആരും വരില്ല..കടക്കുള്ളിലെ ലൈറ്റ്
അണച്ചു..പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഷട്ടര് താഴ്ത്താന് നോക്കുമ്പോഴാണ് പിന്ഭാഗം തുറന്ന
ഒരു ജീപ്പ് ദ്രിതിയില് എന്റെ കടക്കുമുന്നില് നിര്ത്തിയത്..പെട്ടെന്നൊന്നു
പേടിച്ചു..ഇനി വല്ല പിടിച്ചുപറിക്കാരുമാണോ..
ഞാന് തിരിച്ചു കടയില് കയറി ലൈറ്റിട്ടു..കുറച്ചധികം
സാധനങ്ങള് വന്ന അറബി വാങ്ങിച്ചു..വേറൊരു കവറില് കുറച്ച് പഴങ്ങള് വേറെയും
വാങ്ങിച്ചു..ഇനി അയാള്ക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങള് എന്റെ കടയില് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട്
കുറച്ചു ദൂരെയുള്ള ഒരു കട ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു..
അയാള് നടന്നുപോയപ്പോള് ഞാന് സാധനങ്ങള് അയാളുടെ വണ്ടിയില് എടുത്തു വെച്ചു..സീറ്റില് നിറയെ വേറെയും സാധനങ്ങള് ഉണ്ട്..
ബാക്കി സാധനങ്ങള് വണ്ടിയുടെ പുറകില് വെക്കാന് നോക്കുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കാണുന്നത്..
അയാള് നടന്നുപോയപ്പോള് ഞാന് സാധനങ്ങള് അയാളുടെ വണ്ടിയില് എടുത്തു വെച്ചു..സീറ്റില് നിറയെ വേറെയും സാധനങ്ങള് ഉണ്ട്..
ബാക്കി സാധനങ്ങള് വണ്ടിയുടെ പുറകില് വെക്കാന് നോക്കുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കാണുന്നത്..
ചെറിയൊരു പുതപ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണിന്റെ ഭാഗം മാത്രം
പുറത്താക്കി മൂടി ഇരിക്കുകയാണ് ഒരാള്..ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും അയാള്
വിറയ്ക്കുകയാണ്..
ഞാന് അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി..പടച്ചോനെ......!!!
ഞാന് അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി..പടച്ചോനെ......!!!
കേട്ടതും മുഖത്തെ മൂടുപടം മാറ്റി അയാള് ചാടി എഴുന്നേറ്റു ഒരൊറ്റ ചോദ്യം..നിങ്ങള് മലയാളിയാണല്ലേ.....?
ഞാന് പറഞ്ഞു അതെ..മലയാളിയാണ്..കോഴിക്കോട്ടാണ്..
പണ്ടൊരു സുഹൃത്ത് ഒരു വിസ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന്
പറഞ്ഞു..നല്ലൊരു ജോലി നാട്ടിലുള്ള നീ അത് കളഞ്ഞു ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട എന്ന്..പിന്നീട്
നാട്ടില് അവന് പറഞ്ഞു നടന്നത് അവന് നന്നാകുന്നത് ആര്ക്കും
ഇഷ്ടമല്ലെന്നാണ്..ഗള്ഫിന്റെ തിളങ്ങുന്ന ഭാഗം മാത്രമേ എല്ലാവരും
കണ്ടിട്ടുള്ളൂ...അല്ലെങ്കില് ഗള്ഫിലെ കഷ്ടപ്പാടുകള് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും
അത്തറിന്റെ മണമുള്ള ഒരു സ്വര്ഗ്ഗ രാജ്യമെന്ന സങ്കല്പ്പം ഇന്നും നിലനില്ക്കുന്നു..
ആലോചനയില് മുഴുകിയ എന്നില് അസീസിന്റെ വാക്കുകള്
പലതും പതിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഓരോന്നിനും ഞാന് മൂളിക്കൊടുത്തു...പെട്ടെന്ന് ഞാന്
പറഞ്ഞു..അറബി വരുന്നുണ്ട്....
അത് വരെ അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന സന്തോഷം പൊടുന്നനെ
മാഞ്ഞു..കണ്ണുകള് വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.. “കെളവന് ലേശം കൂടി കയ്ഞ്ഞിറ്റ് വന്നാ
മതിയായ്നു..” സങ്കടത്തോടെ അറബി നടന്നടുക്കുന്നത് അവന് നോക്കി നിന്നു...
ഞാന് ചോദിച്ചു..അറബി കാണാതെ കുറച്ചു പഴങ്ങള് തരട്ടെ....?
വേണ്ട..ആ കവറില് വാങ്ങിയത് എനിക്കാണ്..ഇങ്ങക്ക് സുഖമല്ലേ....? അസീസ് എന്നോട് ചോദിച്ചു..
ഒരു
നിമിഷം....അവനെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ എന്ത് ഉത്തരം നല്കും എന്ന്
ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അറബി വണ്ടി സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു..
എന്നെ
തന്നെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു പുതപ്പെടുത്ത് ശരീരം മുഴുവന് മൂടി എന്റെ നേര്ക്ക്
കൈ നീട്ടി പറഞ്ഞു..അസ്സലാമു അലൈകും.. എന്റെ മറു സലാം കാത്ത് നില്ക്കാതെ വണ്ടി
ചീറിപാഞ്ഞു..കണ്ണില് നിന്ന് മറയുന്നത് വരെ അസീസ് കൈ വീശി റ്റാറ്റ
പറഞ്ഞു..നിറകണ്ണുകളോടെ ഞാനും....
No comments:
Post a Comment